अवाकिरद् वृषसेनस्ततस्तं शितै: शरैर्नकुलमुदारवीर्यम् । जैसे बाज मांसके लोभसे पंख फैलाकर सहसा टूट पड़ता है
sañjaya uvāca |
avākirad vṛṣasenastatastaṃ śitaiḥ śarairnakulamudāravīryam |
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, binuhusan ni Vṛṣasena ng matatalim na palaso si Nakula, ang marangal at makapangyarihang mandirigma. Gaya ng lawin na ibinubuka ang pakpak at biglang sumasalpok dahil sa pagnanasa sa laman, gayon din sa larangan ng digmaan ay mabilis na sinalakay ni Vṛṣasena si Nakula at tinakpan siya ng siksik na ulang-palaso.
संजय उवाच
The verse highlights the intensity of battlefield aggression and uses the hawk metaphor to suggest how desire (lobha) can propel sudden, overpowering violence—inviting reflection on the ethical tension between kṣatriya duty in war and the inner impulses that can distort it.
Sañjaya describes Vṛṣasena launching a rapid, concentrated barrage of sharp arrows that blankets Nakula, portraying a swift and forceful assault in the ongoing Kurukṣetra battle.