युद्धस्थलमें विजयकी इच्छा रखनेवाले एकमात्र वीर नकुलके द्वारा उत्तम चन्दनसे चर्चित अंगोंवाले, नाना देशोंमें उत्पन्न, युद्धकुशल, सत्यप्रतिज्ञ और अच्छी तरह पाले-पोसे गये दो हजार योद्धा काट डाले गये ।।
tam āpatantaṃ nakulaṃ so 'bhipatya samantataḥ sāyakaiḥ pratyaviddhat | sa tudyamāno nakulaḥ pṛṣatkaiḥ vivyādha vīraṃ sa cukopa viddhaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang sumugod si Nakula, isang mandirigma ng kalaban ang sumalubong at tinamaan siya ng mga palaso mula sa lahat ng panig. Bagama’t butas at ginugulo ng mga palaso, si Nakula—sugatan ngunit di nababali—ay gumanti ng pana sa bayaning iyon; at dahil sa hapdi ng mga tama, nag-alab ang kanyang poot.
संजय उवाच
The verse highlights battlefield steadfastness—continuing one’s duty despite being wounded—while also pointing to the moral danger of krodha (anger), which can arise even amid a duty-bound fight and can cloud judgment.
Nakula charges forward; an opposing warrior counters, surrounding him with arrow-fire. Nakula, though struck, retaliates by piercing that hero, who then becomes enraged because he has been wounded.