तमभ्यधावतन्निहते कुमारे कैकेयसेनापतिरुग्रकर्मा । शरैरविधुन्वन् भृशमुग्रवेगै: कर्णात्मजं चाप्यहनत् प्रसेनम्
tam abhyadhāvat tan-nihate kumāre kaikeyasenāpatir ugrakarmā | śarair vidhunvan bhṛśam ugravegaiḥ karṇātmajaṃ cāpy ahanat prasenaṃ ||
Sinabi ni Sanjaya: Nang mapatay ang prinsipe, sumugod ang pinunong-hukbo ng Kekaya na si Ugrakarman, mabagsik sa gawa. Iniikot niya ang busog at pinakawalan ang mga palasong may nakapanghihilakbot na bilis, at tinamaan din niya si Prasena, anak ni Karna, na nasugatan sa gitna ng labanan.
संजय उवाच
The verse highlights the war-ethic of immediate reprisal: the fall of a warrior triggers swift counteraction, showing how battlefield dharma (kṣatriya conduct) can intensify conflict and multiply suffering through chains of retaliation.
After a prince has been struck down, the Kekaya commander Ugrakarman charges forward and, using fast and fierce arrows, strikes and wounds Prasena, who is identified as Karṇa’s son.