Shloka 31
राजन! इस प्रकार जब वह भयंकर संग्राम चल रहा था, उसी समय राजा दुर्योधनका छोटा भाई आपका पुत्र दुःशासन निर्भय हो बाणोंकी वर्षा करता हुआ भीमसेनपर चढ़ आया। उसे देखते ही भीमसेन भी बड़े उतावले होकर उसकी ओर दौड़े और जिस प्रकार सिंह महारुकु नामक मृगपर आक्रमण करता है, उसी प्रकार उसके पास जा पहुँचे ।।
tatas tayor yuddham atīva dāruṇaṁ pradīvyatoḥ prāṇadurodaraṁ dvayoḥ | paraspareṇābhiniviṣṭaroṣayor udagrayoḥ śambaraśakrayor yathā ||
Wika ni Sañjaya: O Hari! Habang nagpapatuloy ang kakila-kilabot na labanan, si Duḥśāsana—ang bunsong kapatid ni Haring Duryodhana, ang iyong anak—ay walang takot na sumugod kay Bhīmasena habang nagbubuhos ng mga palaso. Pagkakita sa kanya, si Bhīmasena man ay nagmadaling dumaluhong, gaya ng leon na sumasalakay sa hayop na Mahāruru. At sumiklab sa pagitan nilang dalawa ang isang labanan na lubhang nakapanghihilakbot, na wari’y ang mismong buhay ang nakataya. Sa galit na nakabaon sa isa’t isa, nagbanggaan ang dalawang mabangis na mandirigma na parang sina Śambara at Indra (Śakra) noong unang panahon.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mutual wrath, once fully entrenched, makes conflict a ‘wager of life’ (prāṇa-durodara). It cautions that anger escalates violence beyond strategy into existential risk, even for mighty warriors, and frames battlefield valor alongside the moral peril of rage-driven action.
Sanjaya describes Bhima and Duhshasana meeting in an extremely fierce duel. Their mutual anger is emphasized, and their clash is compared to the mythic confrontation between Indra (Śakra) and the asura Śambara, signaling a titanic, life-staking encounter.