तत्राक्रन्दो महानासीत् पञ्चालानां महारणे
tatrākrando mahān āsīt pāñcālānāṃ mahāraṇe
Wika ni Sañjaya: Doon, sa gitna ng dakilang labanan, sumiklab ang isang malakas na panaghoy mula sa mga Pāñcāla—isang sigaw ng dalamhati na naglalarawan ng kabayarang pantao ng digmaan at pagkapira-piraso ng isang pamayanan sa salpukan ng mga sandata.
संजय उवाच
Even when war is framed as duty, its immediate reality is grief: the verse foregrounds collective suffering, reminding the listener that dharma in conflict carries tragic human consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, at that point in the great battle, the Pāñcālas raised a tremendous cry—suggesting heavy losses or a sudden calamity befalling their side.