तं शिखण्डी च भीमश्न धष्टद्युम्नश्न पार्षत: । नकुल: सहदेवश्न द्रौपदेयाश्व॒ सात्यकि:
taṁ śikhaṇḍī ca bhīmaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ | nakulaḥ sahadevaś ca draupadeyāś ca sātyakiḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Sa paligid niya ay nagtipon sina Śikhaṇḍin, Bhīma, at si Dhṛṣṭadyumna na anak ni Pārṣata (Drupada); gayundin sina Nakula at Sahadeva; at ang mga anak ni Draupadī, kasama si Sātyaki.
संजय उवाच
In the midst of war, righteous purpose is sustained not only by individual valor but by coordinated support and loyalty among allies. The verse highlights disciplined unity—warriors standing together to protect one another while pursuing their chosen dharmic objective.
Sañjaya enumerates key Pāṇḍava-aligned fighters—Śikhaṇḍin, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna, Nakula, Sahadeva, the Draupadeyas, and Sātyaki—indicating that they are positioned together around a central figure (“him”), forming a concentrated group in the ongoing battle.