अन्यद् गृहा धनु: सज्यं त्वरमाणो महाबल:
anyad gṛhā dhanuḥ sajyaṃ tvaramāṇo mahābalaḥ | rājendra mahābalī bhīmaḥ jīvitamoham utsṛjya subalaputrasya senāṃ tadā bāṇair ācchādayām āsa ||
Sinabi ni Sañjaya: “O panginoon ng mga hari, ang makapangyarihang si Bhīma, sa pagmamadali, ay kumuha ng isa pang busog at iniunat ang pisi. Sa gitna ng labanan, tinalikuran niya ang pagkapit sa buhay at agad na tinakpan ng siksik na ulang-palaso ang hukbo ng anak ni Subala.”
संजय उवाच
The verse highlights warrior-resolve aligned with kṣatriya-dharma: in a righteous battle one must act decisively, abandoning paralyzing attachment to personal survival (jīvitamoha) and focusing on the duty at hand.
Bhīma quickly takes up a second bow, strings it, and immediately unleashes a heavy volley of arrows that blankets Śakuni’s forces, as Sañjaya reports the battlefield action to the king.