श्र॒ुत्वैव पार्थमायान्तं भीमसेन: प्रतापवान् | त्यक्त्वा प्राणान् महाराज सेनां तव ममर्द ह
śrutvaiva pārtham āyāntaṃ bhīmasenaḥ pratāpavān | tyaktvā prāṇān mahārāja senāṃ tava mama rāmarda ha ||
Wika ni Sañjaya: “Pagkarinig pa lamang na papalapit si Pārtha, ang magiting at makapangyarihang si Bhīmasena—handa mang isugal ang sariling buhay, O Hari—ay dumurog sa iyong hukbo.”
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya resolve: when duty calls in war, a warrior may accept mortal risk for a righteous objective, showing steadfast courage rather than self-preservation.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that upon hearing Arjuna’s advance, Bhīma—fired by valor—attacked with such force that he crushed the Kaurava host, seemingly indifferent to his own life.