Shloka 393
एक एव रणे भीष्म एकवीरत्वमागत: । “किंतु समरांगणमें भीष्मजी अकेले ही पाण्डवों और सूंजयोंको खदेड़कर युद्धमें अद्वितीय वीरके रूपमें विख्यात हुए
eka eva raṇe bhīṣma ekavīratvam āgataḥ |
Wika ni Sañjaya: Sa labang iyon, si Bhīṣma lamang ang umabot sa kalagayan ng nag-iisang kampeon—itinaboy ang mga Pāṇḍava at ang mga Sṛñjaya, at sumikat bilang isang bayani na walang kapantay sa larangan ng digmaan. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang pambihirang galing sa pakikidigma ay maaaring, sa digmaan, pansamantalang manaig sa bilang at mga alyansa; at kasabay nito’y nagpaparamdam ng malungkot na kadakilaan ng mga mandirigmang nakagapos sa dharma, na nagkakandurog sa isa’t isa.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of kṣatriya valor: steadfastness and exceptional prowess even when alone. Ethically, it also points to the ambivalence of war—heroic excellence becomes celebrated, yet it serves a destructive end within a larger dharma-conflict.
Sañjaya reports that Bhīṣma, fighting single-handedly, dominates the battlefield—repelling the Pāṇḍavas and the Sṛñjayas and earning fame as an unmatched warrior in that encounter.