दिनानि दश भीष्मेण निघ्नता तावकं बलम्
dināni daśa bhīṣmeṇa nighnatā tāvakaṃ balam
Sinabi ni Sañjaya: Sa loob ng sampung araw, habang pinabubuwal ni Bhīṣma ang aming mga tao, ang hukbong Kaurava ay unti-unti ring nalalagas—larawang nagpapakita na kahit ang pinakamalakas na hukbo’y maaaring mabuwag kapag inakay sa adharma at naharap sa walang tigil na lakas ng tungkuling nakatali sa panata ng isang dakilang mandirigma.
संजय उवाच
The line underscores the moral logic of the epic: power and numbers do not guarantee victory when a cause is ethically compromised; sustained violence, even when performed as a warrior’s duty, reveals the heavy cost of adharma and flawed leadership.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that for ten days Bhīṣma was actively fighting and killing on the battlefield, during which the Kaurava forces were being worn down—recalling the early phase of the Kurukṣetra war dominated by Bhīṣma’s command.