कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
तो पृथक् शरवर्षाभ्यां राधेयम भ्यवर्षताम् । नकुल: सहदेवश्न परमं यत्नमास्थितौ,नकुल और सहदेव दोनों भाई उत्तम प्रयत्नका सहारा लेकर राधापुत्र कर्णपर पृथक्- पृथक् बाणोंकी वर्षा करने लगे
tau pṛthak śaravarṣābhyāṃ rādheyam abhyavarṣatām | nakulaḥ sahadevaś ca paramaṃ yatnam āsthitau ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, sina Nakula at Sahadeva—bawat isa sa sariling paraan—ay nagpaulan ng mga palaso kay Karṇa, anak ni Rādhā. Ang magkapatid ay nag-ibayo ng pagsisikap hanggang sukdulan, at buong tatag na ipinagpatuloy ang paglusob sa gitna ng tungkulin at bagsik ng labanan.
संजय उवाच
The verse highlights steadfast exertion in one’s appointed role: Nakula and Sahadeva apply their full strength in battle, reflecting the kṣatriya ethic of determined effort and courage even against a formidable opponent.
Sañjaya reports that the twin brothers Nakula and Sahadeva separately unleash intense volleys of arrows at Karṇa (Rādheya), intensifying the combat by coordinated yet individual assaults.