कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
यदि त्वासाद्य मुच्येत विस्मय: सुमहान् भवेत् । “देखो, युद्धमें शोभा पानेवाले दुर्योधनको भीमसेनने ग्रस लिया है। यदि तुम्हें पाकर वह संकटसे छूट जाय तो यह महान् आश्वर्यकी घटना होगी
yadi tvāsādya mucyeta vismayaḥ sumahān bhavet |
Sinabi ni Sanjaya: “Kung pagdating niya sa iyo ay maaari siyang makalaya, tunay ngang magiging isang napakalaking kababalaghan iyon. ‘Tingnan—nilulunok ni Bhimasena si Duryodhana, ang naghahangad ng luwalhati sa digmaan. Kung matapos kang matagpuan ay makaligtas siya sa panganib na iyon, magiging isang kagila-gilalas na pag-ikot ng tadhana.’”
संजय उवाच
The verse underscores the unpredictability of war and fate: even a famed warrior can be overwhelmed, and escape from imminent danger—if it occurs—appears as a rare ‘wonder,’ highlighting how outcomes are not fully controlled by human valor alone.
Sañjaya reports that Bhīma has overpowered Duryodhana so completely that it is described as ‘swallowing’ him; Sañjaya adds that if Duryodhana, after reaching ‘you’ (the addressed person), were to be rescued from that crisis, it would be an extraordinary event.