अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
तलशब्देन रुषितौ यथा नागौ महावने । जैसे विशाल वनमें तालीकी आवाजसे कुपित हुए दो हाथी दौड़े आ रहे हों, उसी प्रकार क्रोधमें भरे हुए वे दोनों पुरुषसिंह बड़े वेगसे बढ़े आ रहे थे ।।
tālaśabdena ruṣitau yathā nāgau mahāvane | tathā krodhabharau tau dvau puruṣasiṃhau mahāvegād ājagmatū ||
Wika ni Sañjaya: Gaya ng dalawang elepante sa malawak na gubat na napupukaw ng matalim na tunog ng pagpalakpak sa punong tāla at, sa galit, ay sumasalpok pasulong—gayundin ang dalawang bayani na tila mga leon, puspos ng poot, ay sumugod nang ubod-bilis at ubod-lakas.
संजय उवाच
The verse highlights how anger, once triggered, propels even great warriors into swift, forceful action—suggesting the ethical danger of krodha as a driver of violence and loss of restraint.
Sañjaya describes two mighty fighters advancing rapidly in wrath, using the vivid comparison of two elephants charging in a forest after being provoked by a sharp sound.