अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
एक: संख्ये महेष्वासो योधयन् बह्नशोभत । जिस समय राधापुत्र कर्ण पाण्डवोंके साथ उलझा हुआ था
ekaḥ saṅkhye maheṣvāso yodhayan bahuśobhata | tatrāpi marmasu bhīmena nārācais tāḍitā gajāḥ ||
Wika ni Sanjaya: Sa labang iyon, ang dakilang mamamana na si Bhīma ay nakipaglaban nang mag-isa at nagningning sa kagitingan. Sa mismong sandaling ang anak ni Rādhā na si Karṇa ay nakasangkot sa pakikipagsagupaan sa mga Pāṇḍava, si Bhīmasena—na lubos nang nag-aalab ang poot—ay pumupuksa sa lahat ng panig sa mga hukbo ng Bāhlīka, Kekaya, Matsya, Vāsātīya, Madra at Sindhu sa pamamagitan ng mga palasong kakila-kilabot na wari’y pamalo ni Yama. Maging ang mga elepante roon, nang tamaan sa mga maselang bahagi ng mga palasong bakal ni Bhīma, ay nanginig at nayanig sa bigat ng kanyang paglusob.
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage and decisive action in a just war, while also warning of how anger (krodha) amplifies destructive power—linking battlefield prowess with the moral gravity of death through the image of Yama’s staff.
As Karṇa is occupied fighting the Pāṇḍavas, Bhīma rages through allied enemy contingents (Bāhlīka, Kekaya, Matsya, Vāsātīya, Madra, Sindhu), slaughtering them from all sides; he even brings down war-elephants by striking their vital points with heavy iron arrows.