Shloka 52
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
निपेतुरुरव्या समरे कर्णसायकताडिता:
nipetur uravyā samare karṇa-sāyaka-tāḍitāḥ
Sinabi ni Sañjaya: Sa gitna ng labanan, ang mga mandirigma—tinamaan at pinabagsak ng mga palaso ni Karna—ay bumagsak nang mabigat sa lupa. Ipinapahiwatig ng taludtod ang madilim na bigat-moral ng digmaan: kapag ang galing at tadhana ay pinakawalan sa pamamagitan ng sandata, ang bunga nito’y mabilis at hindi na maibabalik sa buhay na may katawan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark ethical reality of war: martial skill, when exercised, results in real suffering and death. It invites reflection on the burden of kṣatriya action—dharma-bound combat still carries grave human cost and karmic consequence.
Sañjaya reports that in the ongoing battle, fighters struck by Karṇa’s arrows collapse onto the earth, emphasizing Karṇa’s lethal effectiveness and the escalating devastation on the battlefield.