Shloka 5
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
संशप्तकेषु पार्थश्ष॒ कौरवेषु वृकोदर: । पज्चालेषु तथा कर्ण: क्षयं चक्रुर्महारथा:
saṁśaptakeṣu pārthaś ca kauraveṣu vṛkodaraḥ | pāñcāleṣu tathā karṇaḥ kṣayaṁ cakrur mahārathāḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Hinarap ni Arjuna ang mga Saṁśaptaka; si Bhīma (Vṛkodara) ay sumalakay at sumiksik sa hanay ng mga Kaurava; at si Karṇa naman ay lumusob sa hukbo ng mga Pāñcāla. Ang tatlong dakilang mandirigmang-karwahe ay nagdulot ng napakalaking pagwasak sa mga kaaway, pinalala ang pagpatay sa araw na iyon at lalo pang pinabigat ang bigat-moral ng digmaang walang pahinga, na isinasagawa dahil sa tungkulin.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic’s tension between warrior-duty (kṣatriya-dharma) and the grave ethical cost of war: even the greatest heroes, acting with resolve and skill, generate immense destruction, reminding the listener that prowess does not erase the moral burden of slaughter.
Sañjaya reports simultaneous engagements: Arjuna is occupied with the Saṁśaptakas, Bhīma drives into the Kaurava ranks, and Karṇa assaults the Pāñcāla forces. Together these three mahārathas cause heavy casualties across the battlefield.