अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
निजघान सुसंक्रुद्धश्षेदीनां च महारथान् । राजन! तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए कर्णने समरांगणमें जिष्णु
sañjaya uvāca |
ni jaghāna susaṁkruddhaś cedīnāṁ ca mahārathān |
rājan! tatpaścāt krodham eva bhare hue karṇena samarāṅgaṇe jiṣṇuṁ jiṣṇukarmāṇaṁ devāpiṁ bhadraṁ daṇḍaṁ citraṁ citrāyudhaṁ hariṁ siṁhaketum rocamānaṁ tathā mahārathī śalabham—ime cedideśīyā mahārathinaḥ saṁhāraṁ kṛtāḥ ||
Wika ni Sañjaya: O hari, sa matinding galit ay pinabagsak ni Karṇa ang mga dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe ng Cedi. Pagkaraan, sa larangan ng digmaan, nang mag-alab nang lubos ang kanyang poot, pinaslang niya ang mga kampeon ng Cedi na ito: Jishnu, Jishnukarman, Devapi, Bhadra, Danda, Chitra, Chitrayudha, Hari, Simhaketu, Rochamana, at ang dakilang mandirigmang si Shalabha.
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (wrath), once fully aroused, drives rapid escalation in violence. Even within the framework of kṣatriya warfare, it implicitly warns that anger diminishes restraint and hastens destruction.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Karna, in intense fury, slays a series of named Cedi mahārathas on the battlefield, marking a decisive and grim surge in the fighting.