अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
द्रोणहन्तारमुग्रेषु ससाराभिमुखो रणे । राजा दुर्योधनका हित चाहनेवाला महाबली कर्ण सात्यकिको परास्त करके रणभूमिमें भयंकर बाण धारण करनेवाले द्रोणहन्ता धृष्टद्युम्मके सामने गया
droṇahantāram ugreṣu sasāra abhimukho raṇe | rājā duryodhanakā hita-cāhanevālā mahābalī karṇaḥ sātyakim parāstya raṇabhūmau bhayaṅkara-bāṇa-dhāriṇaṃ droṇahantāraṃ dhṛṣṭadyumnam abhimukhaṃ jagāma |
Sinabi ni Sañjaya: Sa kasagsagan ng mabangis na labanan, si Karṇa—makapangyarihan at nakatuon sa kapakanan ni Duryodhana—ay sumugod nang tuwiran sa digmaan. Matapos mapabagsak si Sātyaki, lumapit siya sa larangan patungo kay Dhṛṣṭadyumna, ang pumatay kay Droṇa, na nakatindig na may tangan ng mga palasong nakapanghihilakbot. Ipinakikita ng tagpong ito na ang katapatan sa adhikaing pinili ng isang mandirigma ang nagtutulak sa kanya sa mga sagupaan na magpapasya ng kapalaran, kahit lalo pang bumibigat ang moral na pasanin ng digmaan sa bawat pagpatay na may tiyak na puntirya.
संजय उवाच
The passage highlights how steadfast loyalty and the pursuit of strategic advantage propel warriors toward direct confrontation; yet it also points to the ethical burden of war, where identities become tied to acts of killing (e.g., “slayer of Droṇa”), intensifying the moral stakes of each encounter.
Sañjaya reports that Karṇa, acting for Duryodhana’s benefit, has checked/defeated Sātyaki and then advances to face Dhṛṣṭadyumna—known as Droṇa’s slayer—who stands ready with fearsome arrows on the battlefield.