भीमसेनस्य वेगाभिपातः—विशोकसारथिसंवादश्च
Bhīma’s surge and dialogue with charioteer Viśoka
ततो द्रौणिमहाराज शरवर्षेण मारिष
tato drauṇimahārāja śaravarṣeṇa māriṣa
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, O dakilang hari, ang anak ni Droṇa ay sinalakay ng ulang-palaso, O kagalang-galang. Ito’y larawan ng walang-humpay na paglala ng labanan—kung saan ang galing ay sinasalubong ng lakas na kapantay o higit pa, at ang tibay ng mandirigma’y sinusubok sa gitna ng nag-uumapaw na karahasan.
संजय उवाच
The verse underscores the Mahābhārata’s recurring ethical tension: in war, skill and courage are constantly countered by greater force, revealing how quickly violence multiplies and how a warrior’s duty (kṣātra-dharma) is tested under overwhelming pressure.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Drauṇi (Aśvatthāmā) is met with a dense ‘rain’ of arrows—signaling an intense exchange in the Karṇa Parva battle sequence where combatants attempt to suppress or break the opponent through concentrated missile fire.