कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततः कर्णो भृशं क्रुद्धो भीम॑ं नवभिरायसै:
tataḥ karṇo bhṛśaṃ kruddho bhīmaṃ navabhir āyasaiḥ
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, si Karna, nag-aalab sa matinding galit, ay tumama kay Bhima ng siyam na sandatang may tangkay na bakal—isang gawang nagpapabilis sa marahas na agos ng labanan, kung saan ang poot ang nagtutulak sa mandirigma sa mas mabibigat na hakbang at sumusubok sa hangganan ng pagpipigil sa makatarungang digmaan (dharma).
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) escalates violence and clouds discernment even in a dharma-framed battlefield; it implicitly warns that inner restraint is as crucial as martial skill, since wrath can push action beyond measured duty.
Sañjaya reports that Karṇa, overcome by intense anger, attacks Bhīma with nine iron weapons/missiles, marking a sharp intensification in their direct combat during the Kurukṣetra war.