Shloka 563
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
सामात्यबान्धवो राजन् कर्ण: प्रहरतां वर: । राजन! इस प्रकार कर्ण और अर्जुनके संग्राममें यह भारी संहार हुआ है। जैसे देवराज इन्द्रने वृत्रासुरको
sa-mātya-bāndhavo rājan karṇaḥ praharatāṃ varaḥ |
Wika ni Sañjaya: “O Hari, si Karṇa—pinakamagaling sa mga nananakit sa kaaway—ay nakatindig kasama ang kanyang mga ministro at kamag-anak. Kaya sa labanan nina Karṇa at Arjuna ay naganap ang napakalaking paglipol. Gaya ni Indra na pumatay kay Vṛtra, ni Rāma na pumatay kay Rāvaṇa, ni Kṛṣṇa—kaaway ni Naraka—na pumatay kina Naraka at Mura, at ni Paraśurāma ng angkan ni Bhṛgu na, matapos ang isang lubhang kakila-kilabot na digmaang nagpahilo sa tatlong daigdig, ay pumatay kay Arjuna na anak ni Kṛtavīrya, ang bayaning lasing sa digmaan, kasama ang kanyang mga kapatid at kapanalig; gaya ni Skanda na lumipol kay Mahiṣāsura at ni Rudra na lumipol kay Andhaka—gayon din, sa isang tunggaliang karwahe-sa-karwahe, pinaslang ni Arjuna si Karṇa, ang pinakamahusay sa mga mandirigma, lasing sa labanan, kasama ang kanyang mga ministro at kamag-anak.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that even the greatest martial excellence is ultimately subordinate to a larger moral-cosmic order: victories and deaths in war are narrated as patterned after divine precedents, suggesting that pride in battle (yuddha-durmada) and worldly power do not override the workings of dharma and destiny.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that in the fierce chariot-duel, Arjuna slew Karṇa along with his ministers and kinsmen. To convey the magnitude of the event, he compares it to famous mythic slayings by Indra, Rāma, Kṛṣṇa, Paraśurāma, Skanda, and Rudra.