Shloka 56
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
यथा स्कन्देन महिषो यथा रुद्रेण चान्धक: । तथार्जुनेन स हतो द्वैरथे युद्धदुर्मद:
yathā skandena mahiṣo yathā rudreṇa cāndhakaḥ | tathārjunena sa hato dvairathe yuddha-durmadaḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Kung paanong pinaslang ni Skanda ang dambuhalang demonyong kalabaw, at kung paanong pinaslang ni Rudra si Andhaka, gayon din ang mandirigmang iyon—na nalalasing sa kayabangan ng labanan—ay ibinagsak ni Arjuna sa tunggalian ng mga karwaheng pandigma. Ipinahihiwatig ng paghahambing na ang pagmamataas at di-matuwid na poot sa digmaan ay tiyak na hahantong sa di-maiiwasang wakas, ayon sa huwarang itinakda ng mga diyos, kapag hinarap ng higit na tapang na nakahanay sa katuwiran.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that arrogant intoxication in violence (yuddha-durmada) leads to ruin; righteous strength, framed through divine precedents (Skanda and Rudra), overcomes demonic or unruly pride.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a warrior was slain by Arjuna in a chariot-to-chariot engagement, and he heightens the moment by likening the kill to famous divine slayings of powerful demons.