कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
तथा दौ:शासनि: शूरो बाहुशाली रणोत्कट: । द्रौपदेयेन सड़म्य गमितो यमसादनम्,अपने बाहुबलसे सुशोभित होनेवाला रणोन्मत्त शूर दुःशासनकुमार द्रौपदीके पुत्रसे टक्कर लेकर यमलोकमें जा पहुँचा
tathā dauḥśāsaniḥ śūro bāhuśālī raṇotkaṭaḥ | draupadeyena saṅgamya gamito yamasādanam ||
Sinabi ni Sañjaya: Gayundin, ang bayaning Dauḥśāsani—malalakas ang bisig at mabangis sa labanan—matapos makipagsagupaan sa isang anak ni Draupadī, ay ipinadala sa tahanan ni Yama. Ipinakikita ng taludtod ang bigat na moral ng digmaan: hindi panangga ang lakas at angkan laban sa bunga ng adharma, at dumarating ang kamatayan bilang walang-kinikilingang paghatol ng tadhana sa larangan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights that martial strength and valor are transient; in the moral economy of the Mahābhārata, death in war functions as an impartial reckoning, where even the mighty fall when their time and consequences mature.
Sañjaya reports that Dauḥśāsani, Duḥśāsana’s son, engages a Draupadeya in battle and is slain—thus ‘sent’ to Yama’s abode.