धर्मरहस्योपदेशः
Dharma-rahasya Instruction: Vows, Truth, and Non-injury
विकृष्य बलवच्चापमाकर्णादतिमारुति: । तं॑ मुमोच महेष्वास: क्रुद्ध/ कर्णजिघांसया
sañjaya uvāca |
vikṛṣya balavac cāpam ākarṇād atimārutiḥ |
taṁ mumoca maheṣvāsaḥ kruddhaḥ karṇajighāṁsayā ||
Wika ni Sañjaya: Si Bhīmasena, ang dakilang mamamana, ay hinila ang kanyang makapangyarihang busog hanggang sa tainga, na may lakas na wari’y humihigit pa sa hangin; at sa poot—nagnanais patayin si Karṇa—pinakawalan niya ang palasong iyon.
संजय उवाच
The verse highlights how intention (jighāṁsā—desire to kill) and emotion (krodha—wrath) shape action in war: prowess and duty can be present, yet anger intensifies violence and narrows ethical vision, reminding readers to examine the inner motive behind outwardly ‘heroic’ deeds.
Sañjaya describes Bhīma drawing his bow to a full ear-draw and releasing an arrow with great force, driven by anger and the specific aim of killing Karṇa, marking an escalation in direct, personal combat intent.