धर्मरहस्योपदेशः
Dharma-rahasya Instruction: Vows, Truth, and Non-injury
अज्ञातवासं वसता विराटनगरे तदा | द्रौपद्या: प्रियकामेन केवलं बाहुसंश्रयात्
ajñātavāsaṃ vasatā virāṭanagare tadā | draupadyāḥ priyakāmena kevalaṃ bāhusaṃśrayāt ||
Wika ni Sañjaya: Noong panahong iyon, habang namumuhay nang palihim sa lungsod ng Virāṭa, kumilos siya na tanging sa lakas ng sariling bisig umaasa, udyok ng pagnanais na mapasaya si Draupadī. Ipinapakita ng taludtod ang asal ng mandirigma: personal na pananagutan at tungkuling magtanggol—pinipili ang tuwirang tapang ng katawan kaysa umasa sa iba kapag ang dangal at kapakanan ng minamahal ay nakataya.
संजय उवाच
The verse highlights an ethic of personal valor and responsibility: when protecting dignity and fulfilling one’s duty, one should rely on one’s own disciplined strength and resolve, motivated by righteous affection rather than vanity.
Sañjaya recalls the time of the Pandavas’ incognito stay in Virāṭa’s city, describing how the hero (implied) acted to satisfy and protect Draupadī, depending solely on his own arm-strength—suggesting direct intervention and martial readiness during concealment.