Shloka 343
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
एते च त्वरिता वीरा वसुषेणमताडयन् । सात्यकि
ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan | sātyakiś cekitāno yuyutsuḥ pāṇḍyo dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī draupadeyāḥ pañca putrāḥ prabhadrakagaṇā nakula-sahadevau bhīmasenaś ca śiśupālaputraḥ evaṃ ca karūṣa-matsya-kekaya-kāśi-kośala-deśānāṃ yodhāḥ—ete sarve vīrāḥ tūrṇam eva vasuṣeṇaṃ (karṇam) vyathayām āsuḥ
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, ang mga bayaning iyon ay kumilos nang mabilis at pinuksa si Vasusena (Karna): sina Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu, ang haring Pāṇḍya, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, ang limang anak ni Draupadī, ang mga mandirigmang Prabhadraka, sina Nakula at Sahadeva, si Bhīmasena, at ang anak ni Śiśupāla—kasama ang mga mandirigma mula sa Karūṣa, Matsya, Kekaya, Kāśī, at Kośala—lahat ng mga magigiting na ito ay sabay-sabay na nagsimulang manugat at manggulo kay Vasusena.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, a coalition may concentrate force to restrain a dangerous adversary; it invites reflection on kṣatriya-dharma—courage and duty—while also raising ethical tension about many warriors pressing a single champion in the heat of battle.
Sañjaya reports that multiple prominent Pāṇḍava-side heroes and allied regional contingents rapidly converge and strike Vasusena (Karna), collectively wounding and harrying him on the battlefield.