Shloka 39
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
मदिरापान, गुरुकी शय्याका उपभोग, भ्रूणहत्या और दूसरोंके धनका अपहरण--ये जिनके लिये धर्म हैं, उनके लिये अधर्म नामकी कोई वस्तु है ही नहीं। ऐसे आरट्ट और पंचनददेशके लोगोंको धिक्कार है! ।।
madirāpānaṁ gurukī-śayyāyā upabhogaḥ bhruṇahatyā ca paradhanāpaharaṇaṁ ca—eteṣāṁ yeṣāṁ dharmāḥ, teṣām adharma-nāmā kaścid artho nāsti. tathāvidhānām ārāṭṭa-pañcanada-deśa-vāsināṁ dhig astu. etaj jñātvā joṣam āsva; pratīpaṁ mā sma vai kṛthāḥ. mā tvāṁ pūrvam ahaṁ hatvā haniṣye keśavārjunau.
Ipinahayag ni Karna: para sa mga taong itinuturing na ‘dharma’ ang paglalasing, ang paglapastangan sa higaan ng guro, ang pagpatay sa sanggol sa sinapupunan, at ang pag-agaw sa yaman ng iba, wala nang bagay na matatawag na ‘adharma’—nawala na sa kanila ang mismong wika ng moralidad na naghihiwalay sa tama at mali. Kaya kanyang sinumpa at hinamak ang mga taga-Ārāṭṭa at ang mga tao ng lupain ng Pañcanada bilang huwaran ng baligtad na asal. Pagkasabi nito, inutusan niya ang kanyang katunggali na manahimik at huwag magsalita ng salungat o mapanlaban; kung hindi, papatayin muna ni Karna ang taong iyon, at saka niya papatayin si Kṛṣṇa (Keśava) at si Arjuna.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a sharp ethical critique: when a community normalizes grave sins as ‘dharma,’ the category of ‘adharma’ collapses for them—moral discernment itself is destroyed. It also shows how moral condemnation is used as a weapon in wartime speech.
In the midst of battle, Karna denounces certain peoples as morally corrupt and then commands his interlocutor to stay silent and not speak antagonistically. He escalates with a threat: if provoked, he will kill that person first and then attempt to kill Kṛṣṇa and Arjuna.