कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
अथवा दुष्कृतस्य त्वं हर्ता तेषामरक्षिता । रक्षिता पुण्यभाग् राजा प्रजानां त्वं हपुण्यभाक्
athavā duṣkṛtasya tvaṁ hartā teṣām arakṣitā | rakṣitā puṇyabhāg rājā prajānāṁ tvaṁ ha-puṇyabhāk ||
O kung hindi man, dahil sa kabiguang ipagtanggol sila, ikaw ay nagiging tagatanggap ng kanilang kasamaan at siyang nag-iiwan sa kanila na walang pag-iingat. Ang haring nagtatanggol sa kanyang mga nasasakupan ang siyang nakikibahagi sa kanilang kabutihan; ngunit ikaw, sa pagpapabaya sa pag-iingat, ay nakikibahagi lamang sa kanilang kasalanan.
कर्ण उवाच
The verse teaches rājadharma: a ruler’s moral accountability is tied to protection. Protecting subjects makes the king a participant in their merit, while neglecting protection makes him liable for their wrongdoing and the resulting demerit.
Karna is admonishing a ruler/opponent in the context of wartime counsel and moral argument, stressing that kingship is justified by safeguarding the people; failure to protect turns authority into culpability.