Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
युक्तमञ्जनकेशीभिरयों मे ब्रूयाद् धनंजयम् । “इतना ही नहीं
yuktam añjanakeśībhir ayaṃ me brūyād dhanañjayam |
Sinabi ni Sañjaya: “May magsabi sa akin kung nasaan si Dhanañjaya (Arjuna). Gagantimpalaan ko ang magpapakita sa akin kay Arjuna ng sandaang malalaking nayon; at ang magbubunyag ng kinaroroonan ni Arjuna ay bibigyan pa ng isang puting karwahe na hinihila ng mga babaeng mula (she-mules), na may mga dalagang maitim ang buhok na nakaupo roon.”
संजय उवाच
The verse highlights how, in wartime, leaders may use lavish incentives—wealth, land, and luxury—to obtain intelligence. Ethically, it points to the power of temptation and the moral risk of turning truth and loyalty into commodities.
A proclamation is being made offering major rewards to anyone who can reveal or point out Arjuna (Dhanañjaya). The promise includes a grant of a hundred large villages and a prestigious white chariot yoked with she-mules, accompanied by dark-haired young women—meant to entice informants and locate Arjuna.