Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
युक्त परमकाम्बोजैरयों मे ब्रूयाद् धनंजयम् । “इनके सिवा अठारह और भी घोड़े दूँगा
sañjaya uvāca | yukta-parama-kāmbojair ayo me brūyād dhanañjayam | imeṣāṃ sivā aṣṭādaśa anye 'pi ghoḍe dūṅgā, ye suṣṭhu rathaṃ sadhitā bhaviṣyanti | yo mama arjunasya pataṃ vadiṣyati tasmai ahaṃ parama-ujjvalaṃ alaṅkāraiḥ sajjitaṃ suvarṇamayaṃ ekaṃ rathaṃ dāsyāmi, yasmin uttama-jātiyāḥ kābulī-aśvā yuktā bhaviṣyanti ||
Sinabi ni Sañjaya: “May magsabi sa akin kung nasaan si Dhananjaya (Arjuna). Bukod sa mga ito, magbibigay pa ako ng labingwalong kabayo, mahusay na sinanay at ganap na nakaharness sa karwahe. Sinumang magbunyag sa akin ng kinaroroonan ni Arjuna ay gagantimpalaan ko ng isang maningning na karwaheng ginto, marangyang pinalamutian, na nakayuko ang mga kabayong lahing Kabul.”
संजय उवाच
The passage illustrates how, in wartime, desire for victory can lead leaders to use wealth and prestige as tools to obtain information. Ethically, it invites reflection on whether ends justify means, and how greed or ambition can pressure individuals to betray trust or dharma.
A speaker (reported by Sanjaya) announces rewards—additional well-trained horses and an ornate golden chariot with fine Kabul horses—for anyone who can disclose Arjuna’s location, indicating an attempt to gain tactical advantage by locating a key opponent.