Shloka 19
Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
कर्णो होको महाबाहुर्हन्यात् पार्थान् ससूंजयान् । कर्णस्य भुजयोर्वीर्य शक्रविष्णुसमं युधि,“अकेला महाबाहु कर्ण सूंजयोंसहित समस्त कुन्तीपुत्रोंको मार सकता है। युद्धमें कर्णका बाहुबल इन्द्र और विष्णुके समान है। उसके अस्त्र-शस्त्र भयंकर हैं तथा उस महामनस्वी वीरका पराक्रम भी अद्भुत है।' यह सब सोचकर राजा दुर्योधन संग्राममें कर्णका सहारा ले मतवाला हो उठा था
sañjaya uvāca | karṇo hy eko mahābāhur hanyāt pārthān sasūñjayān | karṇasya bhujayor vīryaṃ śakra-viṣṇu-samaṃ yudhi |
Wika ni Sañjaya: “Si Karṇa, ang makapangyarihang-bisig na bayani, ay kayang pumatay sa mga anak ni Pṛthā kahit kasama pa si Sūñjaya. Sa digmaan, ang lakas ng mga bisig ni Karṇa ay kapantay nina Indra at Viṣṇu.” Sa pag-iisip ng gayon, nalasing sa pagtitiwala si Haring Duryodhana sa larangan ng digmaan, at si Karṇa ang ginawa niyang pangunahing sandigan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how leaders can become morally and strategically blinded by admiration for raw power—especially when it is inflated through divine comparisons. It cautions that confidence grounded only in a champion’s might can foster arrogance and poor judgment, obscuring dharma and the real costs of war.
Sañjaya reports that Duryodhana, thinking Karna alone could defeat the Pāṇḍavas (even with their ally Sūñjaya), becomes elated and relies on Karna as his main support in the battle.