त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
राजन! उस समय शकुनिने अत्यन्त वेगशाली और झुकी हुई गाँठवाले तीखे भल््लोंद्वारा सुतसोमके धनुष, तरकस तथा अन्य सब उपकरणोंको भी नष्ट कर दिया ।।
rājan! tadā śakunir atyantavegaiḥ praṇataiḥ parvabhir niśitaiś ca bhallaiḥ sutasomasya dhanuḥ śarāsanaṃ tarakasaṃ cānyāni sarvāṇy upakaraṇāni ca vināśayām āsa || sa cchinnadhanvā viratho khaḍgam udyamya cānādat | vaidūryotpalavarṇābhaṃ dantidantamayaṃ śarum ||
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, noon ay winasak ni Śakuni, sa pamamagitan ng napakabilis at matatalim na palasong bhalla na ang mga dugtungan ay nakayukong pababa, ang busog ni Sutasoma, ang kanyang sisidlan ng palaso, at lahat ng iba pa niyang kagamitang pandigma. Nang maputol ang busog, si Sutasoma ay naging walang-karwahe; itinaas niya ang kanyang espada at umungal, at saka kinuha ang isang sibat na yari sa garing ng elepante, kumikislap na tila batong vaidūrya at may kulay na gaya ng bughaw na lotus—handa pa ring ipagpatuloy ang laban kahit na nawala ang kanyang mga sandata.
संजय उवाच
The passage highlights kṣatriya resilience: even when deprived of primary weapons and chariot, a warrior is expected to maintain courage, adapt swiftly, and continue the fight without surrendering to despair.
Śakuni uses fast, sharp bhalla-arrows to cut down Sutasoma’s bow, quiver, and equipment. Sutasoma becomes chariotless, roars, raises his sword, and prepares another weapon—an ivory spear shining like a cat’s-eye gem and blue lotus—to continue battling.