Shloka 27
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
सुतसोमस्य तत् कर्म दृष्ट्वा श्रद्धेयमद्भुतम् । रथस्थं शकुनिं यस्तु पदाति: समयोधयत्
sutasomasya tat karma dṛṣṭvā śraddheyam adbhutam | rathasthaṃ śakuniṃ yas tu padātiḥ samayodhayat ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang makita ang ginawa ni Sutasoma—kamangha-mangha at halos di-mapaniwalaan—kung paanong kahit siya’y naglalakad lamang ay nakipaglaban siya kay Śakuni na nasa ibabaw ng karwahe, ang lahat ng mandirigmang naroon, at maging ang mga Siddha sa himpapawid, ay nakadama ng malalim na kasiyahan. Ipinakikita ng tagpong ito ang tapang na nakaugat sa paninindigan: ang tunay na husay ay hindi nasusukat sa bentahe ng puwesto, kundi sa matatag na loob sa pagharap dito.
संजय उवाच
Educational Q&A
Courage and excellence are not dependent on external advantages (like being chariot-borne); steadfast resolve and honorable effort can inspire admiration even among impartial witnesses, suggesting a dharmic ideal of valor under disadvantage.
Sañjaya describes Sutasoma’s remarkable feat: though fighting on foot, he challenges and battles Śakuni who is positioned on a chariot. Observing this, the assembled warriors and celestial Siddhas are pleased and impressed.