त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
परंतु शकुनिने तुरंत ही दूसरे बाणोंद्वारा सुतसोमके बाणोंको काट डाला। वह शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला
sañjaya uvāca | parantu śakunine turanta eva dvitīya-bāṇaiḥ sutasomasya bāṇān chittvā dadāra | sa śīghra-astraprayoktā vicitra-yuddha-kuśalo yuddha-sthale vijayaśriyā suśobhitaś ca āsīt | sa samara-aṅgaṇe sva-tīkṣṇa-bāṇaiḥ sutasomasya bāṇān nivārya atyantaṃ kupitaḥ san tribhir bāṇaiḥ sutasomam api vyathayām āsa ||
Sinabi ni Sañjaya: Ngunit agad na pinutol ni Śakuni ang mga palaso ni Sutasoma sa pamamagitan ng iba pang mga palaso. Mabilis siyang gumamit ng sandata, bihasa sa sari-saring paraan ng pakikidigma, at nagniningning sa larangan dahil sa kapalaran ng tagumpay. Sa sarili niyang matutulis na palaso ay napigil niya ang mga pana ni Sutasoma; at nang mag-alab ang kanyang galit, sinugatan niya si Sutasoma mismo sa tatlong palaso.
संजय उवाच
The verse highlights how technical excellence in warfare can be amplified by anger, leading to escalated harm. It implicitly contrasts martial competence with the need for restraint and clarity of mind—virtues repeatedly valued in epic ethics even amid inevitable conflict.
Sañjaya reports that Śakuni quickly intercepts and cuts down Sutasoma’s incoming arrows, demonstrating speed and battlefield skill. After neutralizing the attack, Śakuni—angered—shoots three arrows that wound Sutasoma.