त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तव । व्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसम्भ्रम:,महाराज! दूसरी ओर आपके पुत्र श्रुतकर्मने बिना किसी घबराहटके आधे निमेषयमें ही शतानीकके रथको घोड़ों और सारथिसे शून्य कर दिया
sañjaya uvāca | śatānīkaṃ mahārāja śrutakarmā sutas tava | vyaśvasūtarathaṃ cakre nimeṣārdhād asambhramaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: O dakilang Hari, sa kabilang panig, ang iyong anak na si Śrutakarmā, na walang bahid ng pag-aalinlangan, sa loob lamang ng kalahating kisap-mata ay ginawa niyang walang kabayo at walang kutsero ang karwahe ni Śatānīka.
संजय उवाच
The verse highlights the war-time ideal of controlled action: effectiveness without panic (asambhrama). It implicitly contrasts disciplined composure with fear-driven violence, showing how inner steadiness can govern outward force—even in ethically fraught battle.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śrutakarmā, the king’s son, swiftly disabled Śatānīka’s chariot by eliminating its horses and charioteer, leaving the chariot functionally neutralized in an instant.