Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
समाप्तविद्यो बलवान् युक्तो वीर: स पाण्डव: । सर्वभूतेष्वनुज्ञात: शड्करेण महात्मना
saṃāptavidyo balavān yukto vīraḥ sa pāṇḍavaḥ | sarvabhūteṣv anujñātaḥ śaṅkareṇa mahātmanā ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang bayaning Pāṇḍava na si Arjuna, anak ni Pāṇḍu, ay natapos na sa pagsasanay sa mga sining ng digmaan. Malakas at matatag sa paghahangad ng tagumpay, tumanggap din siya ng mapagpalang pagsang-ayon ng dakilang Panginoong Śaṅkara (Śiva), na nagkaloob ng katiyakan: “Sa lahat ng nilalang, ikaw ang magiging pangunahin at di-madadaig.”
संजय उवाच
Mastery gained through disciplined training (yuddha-vidyā) is strengthened and ethically legitimized when aligned with higher sanction—here symbolized by Śaṅkara’s anujñā (gracious approval). The verse emphasizes preparedness, steadfast effort, and the role of divine grace in empowering righteous action.
Sañjaya describes Arjuna as fully trained in warfare, strong and resolute in seeking victory, and specially favored by Lord Śiva (Śaṅkara), who has granted him an assurance of preeminence and invincibility among beings—highlighting Arjuna’s formidable standing in the coming battle.