Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
धनूंषि बाणान् परिघानसिपट्टिशतोमरान् । मुसलानि भुशुण्डीश्व सशक््त्यूष्टिपरश्वधान्
sañjaya uvāca | dhanūṃṣi bāṇān parighān asipaṭṭiśatomarān | musalāni bhuśuṇḍīś ca saśaktyṛṣṭiparaśvadhān |
Sinabi ni Sañjaya: Udyok ng pagnanais na magpatayan, ang mga mandirigma ng magkabilang hukbo ay mabilis na sumugod sa larangan, tangan ang mga busog at palaso, mga pamalong bakal, mga espada, mga palakol-pandigma at sibat, mga gada at mabibigat na pamukpok, ang sandatang bhuśuṇḍī, mga śakti at ṛṣṭi, at iba pang matatalim na kasangkapang pandigma. Ipinakikita ng tagpong ito na kapag ang poot at tunggalian ang umuungos sa paghatol, ang lakas at husay ng tao ay nauuwi sa paglipol sa kapwa sa halip na sa pag-iingat ng dharma.
संजय उवाच
The verse highlights how the will to destroy the other side can dominate the mind in war, converting courage and skill into instruments of mutual ruin. It implicitly warns that when anger and rivalry overtake discernment, dharma becomes obscured and violence multiplies.
Sañjaya describes both armies rushing into combat, armed with a wide array of weapons—bows, arrows, swords, axes, spears, clubs, and specialized missiles—signaling an intense escalation as the battle in Karṇa Parva surges forward.