Shloka 6
कर्णसेनापत्यारम्भः — Karṇa’s Appointment and the Report to Dhṛtarāṣṭra
Chapter 1
उषितास्ते निशां तां तु दुर्योधननिवेशने । चिन्तयन्त: परिक्लेशान् पाण्डवानां महात्मनाम्
uṣitās te niśāṃ tāṃ tu duryodhana-niveśane | cintayantaḥ parikleśān pāṇḍavānāṃ mahātmanām | viśeṣataḥ sūtaputraḥ karṇaḥ rājā duryodhanaḥ duḥśāsanaḥ tathā mahābalī subalaputraḥ śakuniḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ginugol nila ang gabing iyon sa kampo ni Duryodhana, nagbubulay-bulay sa mabibigat na paghihirap na ipinataw sa mga Pāṇḍava na dakila ang loob. Lalo na si Karṇa, anak ng kutsero; si Haring Duryodhana; si Duḥśāsana; at ang makapangyarihang si Śakuni, anak ni Subala—ang apat na ito ay nanatili roon, inaalala ang mga pagdurusang iyon, na ang isip ay higit na nakatuon sa pagpapatuloy ng alitan kaysa sa pagwawasto ng nagawang kasalanan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral psychology of adharma: instead of remorse and restitution, the antagonists dwell on the suffering they caused the righteous, reinforcing hostility. It implicitly contrasts noble endurance (mahātmanām pāṇḍavānām) with the corrosive fixation on harming others.
On the eve of the Karṇa Parva events, Duryodhana, Karṇa, Duḥśāsana, and Śakuni spend the night together in Duryodhana’s camp, reflecting on the major troubles imposed on the Pāṇḍavas—setting the tone for continued strategic and hostile action.