नागं जिघांसु: सहसा चिक्षेप च महाबल: । उस महाबली निशाचरने हाथीको मार डालनेकी इच्छासे एक निर्मल त्रिशूल हाथमें लिया, जो पर्वतोंको भी विदीर्ण करनेवाला था। फिर सहसा उसे चला दिया ।। ५९ ह ।। स विस्फुलिड्रमालाभि: समन्तात् परिवेष्टित:,वह त्रिशूल चारों ओरसे आगकी चिनगारियोंके समूहसे घिरा हुआ था। उसे सहसा अपने ऊपर आते देख प्राग्ज्योतिषपुरके नरेश भगदत्तने अत्यन्त भयंकर तीक्ष्ण और सुन्दर एक अर्धचन्द्राकार बाण चलाया
sañjaya uvāca |
nāgaṃ jighāṃsuḥ sahasā cikṣepa ca mahābalaḥ |
sa visphuliṅgamālābhiḥ samantāt pariveṣṭitaḥ |
taṃ sahasā svopari āyāntaṃ dṛṣṭvā prāgjyotiṣapurasya nareśo bhagadatto 'tyanta-bhayaṅkaraṃ tīkṣṇaṃ sundaraṃ cārdhacandrākāraṃ bāṇam acikṣipat |
Sinabi ni Sanjaya: Ang makapangyarihang nilalang ng gabi, na ibig patayin ang elepante, ay biglang inihagis ang isang dalisay na trisula—sandatang kayang bumiyak maging ng mga bundok. Napalilibutan ito sa lahat ng panig ng mga kuwintas ng nagliliyab na tilamsik, at sumugod pasulong. Nang makita ni Bhagadatta, hari ng Pragjyotisha, na tuwirang dumarating iyon sa kanya, pinakawalan niya ang isang kakila-kilabot, matalim na gaya ng labaha, at magandang palasong hugis kalahating buwan.
संजय उवाच
In a dharma-framed war, a ruler’s duty includes swift protection of self and forces; lethal aggression invites immediate, proportionate counteraction, highlighting responsibility and consequence rather than hesitation.
A powerful attacker hurls a spark-wreathed trident to kill the war-elephant; Bhagadatta of Pragjyotisha sees it coming at him and counters by shooting a sharp, crescent-shaped arrow.