Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
हयाक्ष चामरापीडा: प्रासपाणिभिरास्थिता: । चोदिता: सादिद्ि: क्षिप्रं निपेतुरितरेतरम्,चामरभूषित अश्व प्रासधारी सवारोंसे संचालित हो तुरंत ही एक-दूसरेपर टूट पड़ते थे
hayāś ca cāmarāpīḍāḥ prāsapāṇibhir āsthitāḥ | coditāḥ sādibhiḥ kṣipraṃ nipetur itaretaram ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang mga kabayong pinalamutian ng pamaypay na buntot-yak, at ang mga mandirigmang may sibat na nakasakay sa kanila—na mabilis na inudyukan ng mga tagapagpatakbo—ay sabay-sabay na sumugod at nagbanggaan sa isa’t isa. Sa gayon, ang sigla ng labanan, na pinaiikot ng utos at husay, ay ginawang kasangkapan ng marahas na pagbangga ang mga nilalang na may buhay, at inihayag ang mabigat na kapalit na moral ng digmaan kahit sa gitna ng karangyaan ng pakikidigma.
संजय उवाच
The verse underscores how, in war, splendor and discipline (ornamented mounts, trained spear-bearers, swift driving) can still culminate in mutual destruction. It implicitly invites reflection on the moral burden of conflict: skill and command do not erase the suffering produced when beings are driven into violence.
Sañjaya reports a rapid cavalry clash: horses decorated with cāmaras, carrying spear-wielding riders, are urged forward by their drivers and immediately charge into one another, beginning or intensifying close combat.