भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
निष्पेतुर्विमला: शकक््त्यस्तैलधौता: सुतेजना: । अम्बुदेभ्यो यथा राजन् भ्राजमाना: शतदह्नदा:,राजन्! तेलकी धोयी चमचमाती हुई तीखी शक्तियाँ बादलोंसे गिरनेवाली कान्तिमती बिजलियोंके समान सब ओर गिर रही थीं
niṣpetur vimalāḥ śaktyas tailadhautāḥ sutejanāḥ | ambudebhyo yathā rājan bhrājamānāḥ śatadahnadaḥ ||
Wika ni Sañjaya: O Hari! Ang malilinis na sibat, pinakintab sa langis at nagliliyab sa talim na kislap, ay sumibad at bumagsak sa lahat ng dako—kumikislap na parang kidlat na sumasabog mula sa mga ulap.
संजय उवाच
The verse highlights how disciplined preparation and martial prowess, though valued in kṣatriya dharma, can manifest as overwhelming and impersonal destruction in war—inviting reflection on the ethical weight of violence even when performed as duty.
Sañjaya describes the battlefield where oil-polished, gleaming spears are hurled in volleys, flashing and falling in all directions like lightning from storm clouds.