Shloka 40
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
आश्चर्यभूतं समहत् त्वदीया दृष्टवैव तद् भारत सम्प्रह्ृष्टा: । सर्वे विनेदु:ः सहिता: समन्तात् पुपूजिरे तव पुत्रस्य शौर्यम्,भारत! इस समय आपके समस्त सैनिक चित्रसेनका वह महान् आश्वर्यमय कार्य देखकर बड़े प्रसन्न हुए। वे सभी सब ओरसे एक साथ आपके पुत्रके शौर्यकी प्रशंसा और गर्जना करने लगे
āścaryabhūtaṃ samahat tvadīyā dṛṣṭvaiva tad bhārata samprahṛṣṭāḥ | sarve vineduḥ sahitāḥ samantāt pupūjire tava putrasya śauryam, bhārata ||
Wika ni Sañjaya: O Bhārata, nang makita ang dakila at kagila-gilalas na gawaing iyon, ang lahat ng iyong hukbo ay napuspos agad ng galak. Mula sa bawat panig, nagtipon sila at sabay-sabay na nagtaas ng malakas na sigaw, pinupuri ang kabayanihan ng iyong anak.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the atmosphere of battle, visible prowess and success generate immediate collective admiration. Ethically, it suggests the power—and potential blindness—of group enthusiasm: valor is praised as an end in itself, even when the broader dharmic consequences of the war remain unresolved.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava soldiers, having witnessed a great and astonishing feat, become jubilant. They shout loudly from all sides and honor the bravery of Dhṛtarāṣṭra’s son (contextually, Duryodhana).