Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
अभिमन्योस्ततस्तैस्तु घोरं युद्धमवर्तत । शरीरस्य यथा राजन् वातपित्तकफैस्सत्रिभि:,नरेश्वर! तब उनके साथ अभिमन्युका भयंकर युद्ध आरम्भ हुआ, ठीक उसी तरह, जैसे शरीरका वात, पित्त और कफ--इन तीनों धातुओंके साथ युद्ध होता रहता है
abhimanyos tat tais tu ghoraṁ yuddham avartata | śarīrasya yathā rājan vāta-pitta-kaphais tribhiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan nito, O Hari, ang labanan ni Abhimanyu laban sa mga mandirigmang iyon ay naging lubhang mabagsik—gaya ng sa loob ng katawan ay may walang humpay na pagtutunggalian ng tatlong “humor”: hangin (vāta), apdo (pitta), at plema (kapha). Ipinahihiwatig ng paghahambing na ang digmaan, tulad ng kawalan ng balanse sa katawan, ay mapanirang pag-igting na sumisiklab kapag nagsasalpukan ang magkasalungat na puwersa nang walang pagkakasundo.
संजय उवाच
The verse uses an Ayurvedic simile to convey that violent conflict resembles internal bodily imbalance: when opposing forces contend without harmony, the result is turbulence and suffering. It implicitly values equilibrium and warns of the destructive nature of unchecked antagonism.
Sañjaya reports to the king that Abhimanyu’s fight against a group of opposing warriors has become extremely fierce, comparing the intensity and relentlessness of the clash to the body’s ongoing struggle among vāta, pitta, and kapha.