Shloka 13
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
तेषां प्रववृते युद्ध सुमहललोमहर्षणम् । इरावांस्तु सुसंक़्रुद्धो भ्रातरी देवरूपिणौ
teṣāṃ pravavṛte yuddhaṃ sumahallomaharṣaṇam | irāvāṃs tu susaṃkruddho bhrātarī devarūpiṇau |
Wika ni Sañjaya: “Sa pagitan ng mga mandirigmang iyon, sumiklab ang labanan na lubhang mabangis at nakapangingilabot. Si Irāvān, nag-aalab sa galit, ay agad na sumugat sa magkapatid na sina Vindā at Anuvindā—kasingganda ng mga diyos—sa pamamagitan ng matutulis na palasong may buhol-buhol na dugtungan. Ngunit ang magkapatid ay bihasa rin sa mga kahanga-hangang paraan ng pakikipagdigma sa larangan, kaya’t tinuhog din nila si Irāvān bilang ganti.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethos of facing battle with courage and accepting immediate consequences: aggression meets resistance, and prowess is answered by prowess, highlighting reciprocity and accountability in war.
A fierce duel erupts: Irāvān, enraged, wounds the godlike brothers Vindā and Anuvindā with sharp arrows; they, adept fighters, retaliate by piercing Irāvān on the battlefield.