भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्न वीर्यवान् केकया द्रौपदेयाश्व॒ तव पुत्रानयोधयन्
dhṛṣṭaketus tato rājann abhimanyuś ca vīryavān | kekayā draupadeyāś ca tava putrān ayodhayan ||
Sinabi ni Sañjaya: “Pagkaraan, O Hari, si Dhṛṣṭaketu, ang magiting na Abhimanyu, ang mga prinsipe ng Kekaya, at ang mga anak ni Draupadī ay nakipaglaban sa mga anak mo. Kaya lumawak ang sagupaan nang pumasok sa labanan ang mga bantog na kabataang mandirigma—bawat isa’y tumutupad sa piniling panig at sa tungkulin ng dharma, sa gitna ng bigat na moral ng digmaang pumapatay ng sariling kamag-anak.”
संजय उवाच
The verse underscores the kṣatriya-world ethic of duty and allegiance: renowned youths and allies enter combat as part of their pledged side, highlighting how dharma in war is bound to responsibility, loyalty, and the grave consequences of violence among kin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭaketu, Abhimanyu, the Kekaya princes, and Draupadī’s sons have begun fighting Dhṛtarāṣṭra’s sons, indicating an escalation as multiple Pāṇḍava-aligned warriors engage the Kaurava forces.