भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
षड्विंशतिमथ क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने । ज्वलिताग्निशिखाकारान् वज़्कल्पानजिद्दगान्
ṣaḍviṁśatim atha kruddho mumocāśu suyodhane | jvalitāgniśikhākārān vajrakalpān ajiddagān ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, si Bhīmasena, naglalagablab sa galit, ay mabilis na nagpakawala ng dalawampu’t anim na palaso laban kay Suyodhana (Duryodhana). Ang mga palasong yaon, di-mapipigil ang lakas, ay wari’y mga vajra (kidlat) at mga dila ng nag-aalab na apoy—larawan ng mabangis na agos ng digmaan, kung saan ang poot ang nagtutulak sa gawa at ang dharma sa larangan ay nasusubok sa pagitan ng pagpipigil at paghihiganti.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) intensifies violence in war: Bhīma’s wrath translates immediately into action. Ethically, it points to the tension between kṣatriya duty to fight and the inner discipline needed to prevent rage from becoming the true driver of one’s deeds.
Sañjaya describes Bhīmasena, enraged, rapidly shooting twenty-six powerful arrows at Duryodhana. The arrows are compared to thunderbolts and blazing flames to convey their speed, force, and terrifying brilliance on the battlefield.