भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
दृष्टवा रथस्थांस्तान् शूरान् सूर्याग्निसमतेजस: । सवनिव महेष्वासान् भ्राजमानान् श्रिया वृतान्
sañjaya uvāca |
dṛṣṭvā rathasthāṁs tān śūrān sūryāgnisamatejasaḥ |
savanīva maheṣvāsān bhrājamānān śriyā vṛtān |
Sinabi ni Sanjaya: Nang makita ang mga bayaning yaon na nakatindig sa kanilang mga karwahe—nagniningning na parang araw at apoy, mga dakilang mamamana, kumikislap sa karangalan at nababalutan ng kapalaran—(ang mga kalaban) ay umurong mula sa larangan; tanging si Bhimasena, ang iyong makapangyarihang anak, ang hindi umatras sa dakilang labang iyon.
संजय उवाच
The verse highlights the moral-psychological dimension of kṣatriya-dharma: true valor is steadiness under fear and awe. Many withdraw when confronted by overwhelming splendor and power, while Bhīma stands firm—illustrating courage as ethical resolve, not mere aggression.
Sañjaya describes a battlefield moment: formidable chariot-borne heroes, blazing like sun and fire and adorned with splendor, advance. Their appearance intimidates others into retreat; Bhīmasena alone remains unshaken and does not fall back.