तवापि तनयो राजन् भूरिश्रवसमाहवे । आरोपयद्ू रथं तूर्ण पश्यतां सर्वधन्विनाम्,महाराज! इसी प्रकार आपके पुत्र दुर्योधनने भी युद्धस्थलमें समस्त धनुर्धरोंके देखते- देखते भूरिश्रवाको तुरंत अपने रथपर चढ़ा लिया
tavāpi tanayo rājan bhūriśravasam āhave | āropayad rathaṃ tūrṇaṃ paśyatāṃ sarva-dhanvinām ||
Wika ni Sañjaya: “O Hari, ang iyong anak man, sa gitna ng labanan, ay mabilis na iniahon si Bhūriśravas at isinakay sa kanyang karwahe, habang nakatingin ang lahat ng mamamana.”
संजय उवाच
Even in war, actions are judged by communal standards of honor: helping an ally and safeguarding a warrior is not merely tactical but an ethically visible act performed before witnesses, shaping reputation and perceived righteousness.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, amid the fighting, quickly placed Bhūriśravas onto his chariot in full view of the assembled archers—highlighting a moment of support and coordination on the Kaurava side.