Shloka 27
स विद्धो विक्षरन् रक्त शत्रुसंवारणं महत् । चिच्छेद चित्रसेनस्य चित्र कार्मुकमार्जुनि:,उन दोनोंके द्वारा घायल होकर अपने शरीरसे रक्त बहाते हुए अभिमन्युने चित्रसेनके शत्रुनिवारक महान् एवं विचित्र धनुषको काट डाला
sa viddho vikṣaran raktaṁ śatru-saṁvāraṇaṁ mahat | ciccheda citrasenasya citra-kārmukam arjuniḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Bagaman tinamaan ng dalawang kalaban at dumadaloy ang dugo mula sa kanyang mga sugat, si Abhimanyu—anak ni Arjuna—ay pinutol ang dakila at kahanga-hangang busog ni Citrasena, na bantog sa pagpigil sa mga kaaway.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast courage and disciplined action under suffering: even while wounded and bleeding, the warrior focuses on neutralizing the opponent’s capacity to harm (cutting the bow), embodying kṣatriya resolve and presence of mind in crisis.
In the battle narration by Sañjaya, Abhimanyu, though struck by two adversaries and bleeding, severs Chitrasena’s powerful, enemy-checking bow, thereby weakening Chitrasena’s offensive capability.