Shloka 1
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
[दाक्षिणात्य अधिक पाठका १६ “लोक मिलाकर कुल ३६ ३ “लोक हैं।] #-+>ोी श््नु हि कमी त्रिसप्ततितमो< ध्याय: विराट-भीष्म, अभ्रृत्थामा-अर्जुन, दुर्योधन-भीमसेन तथा अभिमन्यु और लक्ष्मणके द्वन्द्-युद्ध संजय उवाच विराटो<थ त्रिभिर्बाणैर्भीष्ममार्च्छन्महारथम् । विव्याध तुरगांश्वास्य त्रिभिर्बाणैर्महारथ:,संजय कहते हैं--राजन्! महारथी राजा विराटने तीन बाण मारकर महारथी भीष्मको पीड़ित किया और तीन ही बाणोंसे उनके घोड़ोंको भी घायल कर दिया
sañjaya uvāca | virāṭo 'tha tribhir bāṇair bhīṣmam ārcchan mahāratham | vivyādha turagāṁś cāsya tribhir bāṇair mahārathaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Mahal na hari, noon ay tinamaan ni Haring Virāṭa—isang dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe—si Bhishma na makapangyarihan ng tatlong palaso at pinasakit siya; at sa tatlo pang palaso, nasugatan din niya ang mga kabayo ni Bhishma. Ipinakikita ng tagpong ito ang walang-tigil na gantihan sa digmaan—na maging ang iginagalang na matatanda tulad ni Bhishma ay sinasalubong ng lakas—at ipinapaalala na ang husay sa pakikidigma lamang ay hindi makalulutas sa mas malalim na tanong ng dharma na bumabalot sa labanan sa Kurukṣetra.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily reports battlefield action, but within the Mahābhārata’s ethical frame it highlights the paradox of dharma in war: even the most revered elder (Bhīṣma) becomes a target when kṣatriya-duty and allegiance drive combat, showing how martial excellence operates inside a larger moral conflict.
Sañjaya describes King Virāṭa striking Bhīṣma with three arrows and then wounding Bhīṣma’s horses with three more, marking an exchange of force between prominent warriors during the Kurukṣetra battle.